Russia and the Iranian Nuclear Dispute

اين مقاله به بررسي سياست روسيه در رابطه با مناقشه هسته‌اي ايران و عوامل تاثيرگذار بر آن مي‌پردازد. استدلال اصلي مقاله بر آن است كه روسيه در چارچوب ملاحظات امنيتي خويش، مسيله هسته‌اي ايران را با برخي از مهمترين مسايل امنيتي پيراموني خود از جمله بحث گسترش ناتو به شرق، طرح سپر دفاع موشكي امريكا و ناتو در شرق اروپا، امنيت انرژي و اقتصاد خويش و همچنين موضوعات مربوط به امنيت منطقه گره زده است. منظور اين است كه مسكو به مناقشه هسته‌اي ايران به عنوان يك موضوع مستقل در سياست خارجي خود نگاه نمي‌كند، بلكه آن را با برخي از ملاحظات و مناسبات امنيتي مهم خود با طرفين اصلي اين مناقشه يعني ايران و غرب ـ مخصوصاً امريكا ـ پيوند زده است. با اين اقدام، كرملين تلاش مي‌كند با انجام يك بازي ظريف سياسي در تحولات مربوط به اين مناقشه منافع خود را برآورده كند. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه در چنين شرايطي استمرار مناقشه هسته‌اي ايران تا جايي كه منجر به برخورد سخت بين طرفين اصلي آن نگردد در جهت منافع مسكو است. در واقع استمرار اين مناقشه، قدرت چانه‌زني كرملين را در رابطه با ايران و غرب -به خصوص امريكا- پيرامون مسايل و مناسبات مختلف منطقه‌اي و بين‌المللي بالا مي‌برد.

Russia has been involved in the dispute over Iranʹs nuclear program since its inception. The main argument of this essay is that the Russians see Iranʹs nuclear dispute in the context of their interests. In fact, Russian leaders - within their own country’s national interests - have linked Iranʹs nuclear dispute with some of the most important issues related to Moscowʹs foreign policy and national security, including the issues of NATOʹs missile defense shield in Eastern Europe, Moscow’s energy and economic security as well as regional security matters. In this situation, it seems that the continuity of Iranʹs nuclear dispute is in the interest of Russia, because it is an opportunity for Russians to resolve some of the most important issues relating to their national interests.