Rousseau : une victime en abîme

بي ترديد ژان ژاك روسو از دوستاني كه در اطرافش بودند دچار رنجش خاطر بود. دوستاني كه تا مدتهاي مديدي گمان مي برد دوستش دارند. اما رنجشي كه روسو تحمل مي كرد برايش تماما ناخوشايند نبود. اين رنج به او اجازه داد چهره ي يك روسوي قرباني را به خود بگيرد. قرباني شدن باعث تولد يك روسوي جديد شد.

Certes Rousseau a souffert des amis qui l’entourent et dont il a cru longtemps être aimé ; mais la souffrance qu’il endure ne lui est pas tout à fait déplaisante. Elle permet de déchiffrer le portrait d’un Rousseau victime de l’idée d’être une victime. La victimisation fait « renaître » Rousseau.