دراسه الشكل القصصي في القصص القصيره عند احمد محمود

احمد محمود يكي از برجسته‌ترين نويسندگان دهه‌هاي اخير ايران است. او كارش را با نگارش داستان كوتاه "صب مي‌شه" آغاز كرد و با مجموعه "مول" ادامه داد و با نوشتن رمان "همسايه‌ها" در جرگه نويسندگان طراز اول قرار گرفت. پژوهشگران بسيار در نقد و بررسي آثار او قلم زده‌اند و غالبا به محتواي داستان‌هاي وي پرداخته‌اند. اين مقاله در آغاز به اختصار به موضوع فرم و ساخت، سپس به آثار و سبك نويسندگي احمد محمود نظري مي‌افكند. دربخش اصلي مقاله، شكل شناسي 23 داستان كوتاه احمد محمود در مجموعه "از مسافر تا تب خال" در زمينه‌هاي طرح وپيرنگ، زاويه ديد، راوي، شخصيت پردازي، آغاز، انجام و ... مورد بررسي و تحليل قرار مي‌گيرد تا نشان دهد چگونه نويسنده با كاربرد زبان توصيف و به كارگيري متوازن اجزا ساختاري داستان، به روايت سرگذشت طبقات محروم شهري مي‌پردازد.

Ahmed Mahmud is one of the most prominent Iranian writers in recent decades. He began his work with writing the short story entitled “Sob Mishe” and continued with” Mool”. He received a position among top rank writers with writing the novel Hamsayeha. Many critics have criticized and studied his works and often dealt with the content of his stories. The paper first addresses form and structure briefly and then looks at Ahmad Mahmudʹs works and his writing style. In the main part of the paper, morphology of Ahmad Mahmudʹs 23 short stories in the collection of “az Mosafer ta Tabkhal” is investigated and analyzed in plan and plot, viewing point of view, narrator, characterization, the beginning and the end to show how the author narrates fate of urban poor classes in his stories through applying descriptive language and structural components of story harmonically.