A Review on Fundamentals and Progress in Urea Biosensors

علاقه مندي به آناليز اوره در نمونه هاي مختلف باليني، محيطي و صنعتي در چند دهه گذشته مبناي بسياري از تحقيقات در زمينه ساخت بيوحسگرهاي اوره بوده است. اين فعاليت ها شامل استفاده از گستره وسيعي از مواد براي تثبيت آنزيم اوره آز و استفاده از آن در تشخيص اوره بوده است. اين مواد شامل موارد زير است: پليمرهاي هادي و غير هادي، رنگ هاي ردوكس، اكسيدها، خاك ها، زيوليت ها، سل-ژل، خميرهاي كربني، بسترهاي فعال شده اپوكسي و نانو مواد. اندازه گيري اوره در سطح چنين بيوحسگرهايي با استفاده از مدهاي مختلف اندازه گيري از جمله پتانسيومتري، آمپرومتري، هدايت سنجي، حرارت سنجي، نوري، مانومتري و پيزوالكتريك گزارش شده است. در مقاله حاضر كوشش هاي تحقيقاتي در چند دهه اخير بر روي ساخت و كاربرد بيوحسگرهاي اوره براي آناليزها اوره در نمونه هاي مختلف مرور شده است.

Considerable interest in the analysis of urea in clinical, environmental and industrial samples has generated diverse research activities in the fabrication of urea biosensors over the past decades. These activities have been directed towards the use of wide ranging materials, including conducting polymers, non-conducting polymers, redox dyes, redox polymers, oxides, clays, zeolite, sol gel, carbon pastes, epoxy activated support and nanomaterials, for the immobilisation of urease and its use for the detection of urea. Many of these activities have also employed various modes of transduction, including amperometric, potentiometric, conductometric, optical, manometric, thermal and piezoelectric detection, for reliable biosensing of urea. This article reviews the various research efforts that have been carried out over the past decades on the construction and utilisation of urea biosensors for urea analysis in various samples.