Synthesis and Determination of Lead (II) Sulfide Nanoparticles in Rat Organs by ICP-OES

تحقيقات جديد بيانگر اثرات نا مطلوب نانو ذرات سولفيدي فلزات است. در اين كار تحقيقاتي، نانو ذرات سرب (II)سولفيد تحت شرايط مختلف ساخته شد. تكنيك هاي ميكروسكوپ الكتروني روبشي وپراش اشعه ايكس براي اندازه گيري قطر و شكل ذرات بكار رفت و توزيع، تجمع و خواص سمي اين نانو ذرات در بدن موش هاي آزمايشگاهي به عنوان يك مدل بيولوژِيك بررسي شد. نانو ذرات سرب (II) سولفيد با قطر كمتر از 50 نانومتر با دوزهاي 15 و 60 ميلي گرم بر كيلو گرم وزن بدن موش هاي آزمايشگاهي نژاد ويستار، بصورت شرب طي 28 روز به آن ها خورانده شد و غلظت يون هاي سرب و آهن در بافت هاي بدن با استفاده از اسپكترومتري نشري پلاسماي جفت شده القايي اندازه گيري شد. غلظت سرب به ترتيب در كبد، طحال، كليه و مغز بيشترين مقدار را داشت و در كليه و مغز موش هاي سمي شده با دوز پايين نسبت به گروه كنترل معني دار نبود. همچنين غلظت آهن در گروهاي مسموم داراي بيشترين تجمع سرب كاهش يافت كه احتمالا" به علت تداخل سرب درمكا نيسم آهن است.

Recent studies have reported that metal sulfide nanoparticles had potential adverse effects. In this research, lead (II) sulfide nanoparticles have been synthesized under different reaction conditions. Scanning electron microscopy and X-ray diffraction were used to characterize the particle size and morphology. Distribution, accumulation and toxic effects of nanoparticles on rats as a biological model were studied. Lead (II) sulfide nanoparticles (less than 50 nm in diameter) were administered orally in two doses (15 or 60 mg/Kg body weight/day) to Wister rats for 28 consecutive days. Lead concentrations and iron parameters in soft tissues were measured using inductively coupled plasma optical emission spectroscopy. The lead levels were highest in the liver, followed in decreasing order by the levels in the spleen, kidney and brain. There were no significant levels of lead in kidney and brain at low dose of administration. Iron concentration was lowest in the group that had the highest lead level, which is probably due to an interference that could take place by lead through iron uptake mechanism.