بررسي مقايسه‌اي عيار پادتن ناشي از مصرف دو نوع واكسن تهيه شده بر روي كشت سلول (BHK) در سگ‌هاي تحت مطالعه به روش تست سريع ممانعت از تشكيل اجسام فلورسانس (RFFIT) در شرايط تجربي

هاري بيماري ويروسي كشنده‌اي، با نشانه‌هاي باليني آنسفاليت حاد مي‌باشد كه به وسيله نوعي ويروس ”نوروتروپ“ انتقال پيدا مي‌كند. اين ويروس در خانواده رابدوويريده و جنس ”ليسا ويروس“ قرار دارد. انتقال بيماري به انسان تقريبا در تمام موارد به دنبال آلودگي با بزاق پستانداران صورت مي‌گيرد. ويروس هاري از طريق آلودگي ناحيه گاز گرفته شده به داخل محل جراحت در واقع تزريق مي‌شود. با توجه به تثبيت ويروس در سيستم عصبي مركزي، تقريبا تمام موارد بيماري باعث مرگ حيوان و يا انسان مبتلا به هاري خواهد شد. از اين رو نقش واكسيناسيون در كنترل بيماري هاري در حيوانات و همچنين روش‌هاي درماني پس از گزش در افراد گاز گرفته شده توسط حيوانات مشكوك به هاري، با استفاده از واكسن‌هاي كشت سلولي از مدت‌ها قبل مورد توجه محققين قرار داشته است. در مطالعه حاضر، واكسن هاري BHK تهيه شده در انستيتو پاستور ايران با نوع مشابه خارجي آن تهيه شده در شركت خدمات بهداشتي حيواني شرينگ پلاگ اسپانيا، بر روي 12 قلاده سگ در دو گروه 6 تايي مورد بررسي قرار گرفت. از خون حيوانات مذكور در طي 18 ماه، ماهانه يكبار نمونه‌گيري به عمل آمد. در انتهاي هر ماه عيار پادتن (آنتي بادي) خنثي كننده هاري با استفاده از روش تست سريع ممانعت از تشكيل اجسام فلورسانس (RFFIT) در نمونه‌هاي سرم در آزمايشگاه اختصاصي بخش هاري انستيتو پاستور ايران، مورد ارزيابي و اندازه‌گيري دقيق قرار گرفت. در هر دو گروه حيوانات تحت بررسي پاسخ كافي ايمني‌زايي تا حداقل يك سال پس از تزريق واكسن‌ها، بدون ايجاد هر گونه عوارض جانبي، ادامه داشت. با توجه به اثرات ايمني‌زايي واكسن هاري چه ايراني و چه غير ايراني، تزريق سالانه يك نوبت از آن‌ها جهت ايجاد ايمني در سگ‌هاي سالم براي پيشگيري از هاري كافي خواهد بود. ميانگين تيتر پادتن در پايان مطالعه و در انتهاي ماه هجدهم پس از تزريق واكسن ”رابدومون“ اسپانيايي در سگ‌هاي گروه اول (خارجي) برابر با 60/0 ولي در سگ‌هاي گروه دوم (ايراني) برابر با 65/0 واحد بين‌المللي در هر ميلي‌ليتر سرم بود كه اختلاف از نظر آماري معني‌دار نبود. استاندارد جهاني (WHO) ميزان حداقل تيتر پادتن براي پيشگيري از هاري در انسان و دام 50/0 واحد بين‌المللي در هر ميلي‌ليتر سرم خون مي‌باشد كه در اين مطالعه ميانگين آن حتي تا پايان ماه هفدهم پس از تزريق واكسن‌هاي BHK كشت سلولي در سطح قابل قبولي بود (نيم واحد بين‌المللي در ميلي‌ليتر سرم يا بالاتر). اما، در پايان ماه هجدهم اندازه اين تيتر در 2 قلاده از سگ‌هاي گروه اول (مصرف واكسن خارجي) و در يك قلاده سگ از گروه دوم (مصرف واكسن ايراني) در حد 40/0 واحد بين‌المللي در يك ميلي‌ليتر سرم بود كه از نظر حفظ ايمني سگ‌ها عليه هاري در حد قابل قبول نمي‌باشد. لذا، در شرايط اپيدميولوژي و انتشار بيماري هاري در كشور ما (ايران)، تزريق واكسن هاري به طور سالانه (حداقل هر 12 ماه يكبار) در سگ‌هاي خانگي، زنده ياب، شكاري، و سگ‌هاي گله و نگهبان كه در معرض خطر گاز گرفتگي توسط حيوانات ديگر هستند، همواره موكدا توصيه مي‌شود.

Rabies is acutely fatal encephalitis caused by a neurotropic virus. This virus belongs to the family of Rhabdoviridae and genus of Lyssavirus. The virus is almost always transmitted to human through infected mammalian saliva. Rabies is inoculated to a wound by an infected animal bite. Since infection is established in the CNS, the outcome is almost always fatal. According to the outstanding role of vaccination against rabies in animals, as well as post exposure treatment regimen in human, production of cell cultured rabies vaccine is the most common interest of researchers. Two BHK rabies vaccines, one made in the Pasteur Institute of Iran and two in Schering Plough Animal Health of Madrid, Spain have been tested on 12 dogs divided into two groups. Sera were taken monthly over 18 months. To evaluate the titer of the rabiesneutralizing antibody, these sera were analyzed by the rapid fluorescence focus inhibition test (RFFIT) in the end of each month. Both study groups showed a sufficient immunogenic response without any significant difference at least one year after first vaccination. With respect to the effective immunization of rabies vaccines, their annual injections would be sufficient. According to the results, at the end of the study (18th month) serum titer in only one dog (No. 7) was less than protective level. Two animals in group one (No. 2 and No. 5) also had serum titers less than protective level. Mean of post vaccination antibody titer were not different in either groups (P=0.35).