A Shift into Autonomous Education

در 20 سال اخير ترويج آموزش مستقل يكي از دغدغه هاي طراحان دوره هاي آموزشي و برنامه ريزان درسي بوده كه به لحاظ ايديولوژيك و روانشناسي نافذ شمرده مي شود. با اين وجود تخمين آمادگي زبان آموزان براي تغيير به سمت آموزش مستقل قبل از اعمال تغييرات از اهميت ويژه اي برخوردار مي باشد. بنابر اين هدف پژوهش كنوني مطالعه ي الگوهاي استقلال در ميان زبان آموزان ايراني بوده است. بر اساس تجزيه ي عاملي نتايج پرسشنامه ي ميزان استقلال زبان آموزان، مشخص گرديد كه 3 عامل زمينه ي رفتار مستقل زبان آموزان را توصيف مي كرد. مقاله ي كنوني اين 3 فاكتور را به طور جداگانه تحليل كرده و در نتيجه تاكيد بر استفاده از اين 3 فاكتور در طراحي دروس مبتني بر آموزش مستقل مي نمايد.

Fostering autonomous learning has become one of the key concerns of course designers and curriculum planners in the last 20 years which has been validated on both ideological and psychological grounds. However, estimating learners’ readiness to accept autonomous education is an important step prior to moving toward autonomous education. Thus, the current research investigated the patterns of autonomous behavior among Iranian EFL learners before the implementation of principles of autonomous education in language classroom. Studentsʹ responses to autonomy questionnaire went through a factor analysis process which revealed the existence of three factors underlying participantsʹ autonomous learning behaviors. The paper discusses each factor in turn and concludes by reiterating the importance of implementing the underlying factors in designing courses that aim at fostering learner autonomy.