اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي (MBCT) بر سبك هاي مقابله اي و علائم گوارشي بيماران نشانگان روده تحريك پذير

زمينه و هدف: نشانگان روده ي تحريك پذير شايع ترين اختلال عملكردي دستگاه گوارش است و يكي از اختلال هاي روان تني مي باشد. هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر سبك هاي مقابله اي و علايم گوارشي بيماران مبتلا به نشانگان روده ي تحريك پذير بود. روش بررسي: روش پژوهش آزمايشي (پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل) بود. اين پژوهش بر روي ۳۲ بيمار مبتلا به – نشانگان روده تحريك پذير انجام شد كه بصورت تصادفي ساده به دو گروه آزمايش ( 15) نفر و كنترل (17 ) نفر تقسيم شدند. جهت تشخيص اختلال نشانگان روده ي تحريك پذير از ROME III ، سبك هاي مقابله اي از پرسشنامه Lazarus 1998 استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس و نرم افزار SPSS 16 تحليل شد. يافته ها: ميانگين سني افراد مورد مطالعه ۳۴ سال بود كه اكثرا زن بودند. يافته هاي پژوهش نشان داد كه تفاوت بين ميانگين نمرات سبك هاي هيجان مدار و مسئله مدار، و شدت علايم گوارشي در گروه مداخله بعد از جلسات درمان شناختي مبتني بر ذهن آگاهي معني دار بود (p 0.01). نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر و همچنين شواهد موجود نشان مي دهد درمان مبتني بر ذهن آگاهي مي تواند نقش مؤثري در كاهش و كنترل علايم روان شناختي بيماران داشته باشد و ارتقاء بهزيستي رواني و كيفيت زندگي آن ها را موجب گردد. براين اساس اين درمان به عنوان يك درمان كمكي در بيماران مبتلا به نشانگان روده تحريك پذير پيشنهاد مي شود.