بررسي استرس، اضطراب، افسردگي و خودپنداره دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي فسا در سال 1388

زمينه و هدف دوران تحصيل در دانشگاه مقطعي بسيار مهم براي دانشجويان است كه بدليل مشكلات، اين دوره معمولا با تغييرات وضعيت روحي و رواني دانشجويان همراه است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي وضعيت متغيرهاي روانشناختي (استرس، اضطراب و افسردگي) و خودپنداره دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي فسا است. مواد و روش ها در اين مطالعه مقطعي، تمامي دانشجويان شاغل به تحصيل در دانشگاه علوم پزشكي فسا در سال تحصيلي 89-88 به روش سرشماري انتخاب شدند. جهت بررسي ميزان استرس، اضطراب و افسردگي دانشجويان، از پرسش نامه 21 سوالي استاندارد شده DASS-21 و به منظور بررسي وضعيت خودپنداره آنها از پرسشنامه خودپنداره كارل راجرز (Carl Rogers) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با كمك نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (آزمون t، آزمون ANOVA، آزمون مجذور كاي و ضريب همبستگي پيرسون) انجام شد. نتايج نتايج اين مطالعه نشان داد كه 76% از دانشجويان، داراي استرس، 4/56% داراي اضطراب و 1/53% داراي افسردگي بوده و 3/69% نيز داراي خودپنداره ضعيف و منفي مي باشند. بين افزايش ميزان استرس، اضطراب و افسردگي دانشجويان با ضعيف بودن خودپنداره آنها، ارتباط معني داري از نظر آماري يافت شد (001/0P<). نتيجه گيري افزايش ميزان استرس، اضطراب و افسردگي و همچنين وجود ارتباط معنا دار بين افزايش ميزان استرس، اضطراب و افسردگي دانشجويان با منفي و ضعيف بودن خودپنداره آنها، ضرورت توجه و دقت بيشتر مسئولين به مسائل روحي و رواني دانشجويان و انجام مداخلات به موقع و مناسب را مي طلبد.