فطريه الاعتقاد بالله: دراسه نقديه

از نقطه نظر بسياري از عالمان و صاحب نظران علوم اسلامي، مساله خداباوري امري فطري است. شهرت اين نظريه بيشتر به خاطر دلايل نقلي فراواني است كه در آغاز تصور مي‌شود كه مراد از آن فطري بودن خدا باوري است چنان‌كه از ديرباز در كتب روايي بابي مربوط به اين جهت وجود داشته و دارد. در اين مقاله ملاحظه مي گردد كه خدا باوري نه فطري به معناي احساسي است و نه به معناي ادراكي چرا كه هيچ كدام از معيارهاي فطري احساسي تمام نيست همانطور كه فطري ادراكي بودن هم به خاطر نيازمندي به كندوكاو عقل براي تصديق رد شبهات، قابل قبول نيست و اين در حالي است كه مفهوم خدا در مرحله تصور نيازمند دقت و بررسي فراوان است كه اين ثابت مي كند مفهوم مزبور جزو مفاهيم نظري است . با اين تفاصيل مشخص مي‌گردد كه مراد از دلايل نقلي هم آنچه كه در ابتدا به نظر مي‌رسد، نمي‌باشد.