Audiotaped Dialogue Journal: A Technique to Improve Speaking Skill of Iranian

تحقيق حاضر نقش سه تكنيك نوشتن يادداشت هاي روزانه ، ضبط كردن يادداشت هاي روزانه و كلاس هاي متداول بحث آزاد را در پيشبرد توانايي گفتاري زبان آموزان ايراني مورد بررسي قرار داده است. آزمودني هاي اين تحقيق را 45 نفر زبان آموز مرد و زن كه در سنين بين 21 تا 32 بودند تشكيل دادند شركت كنندگان در تحقيق از طريق نمونه گيري تصادفي و از ميان كلاس هاي آموزش توانايي گفتار زبان انگليسي يكي از موٌسسات زبان شهر تهران انتخاب شده بودند. نمره هاي توانايي گفتاري ازطريق مصاحبه ي شفاهي حاصل شد و استفاده از آزمون تجزيه و تحليل واريانس نشان داد كه سه گروه پيش از آغاز آموزش از نظر مهارت گفتاري همگون بوده اند. پس از آموزش هاي لازم آزمون تجزيه و تحليل واريانس و آزمون پيگيري توكي نشان داد كه بين تكنيك نوشتن يادداشت هاي روزانه و ضبط كردن يادداشت هاي روزانه تفاوت معناداري وجود ندارد در حالي كه نتايج حاصل از ضبط كردن يادداشت هاي روزانه و بحث آزاد از نظر آماري داراي تفاوت معنادار هستند

This study attempted to investigate whether there was any significant difference between the speaking achievement of learners who were trained by means of audiotaped dialogue journal, dialogue journal writing, or traditional free speech. The participants, 45 male and female students aged between 21 and 32, were selected by random sampling from among free speech classes in an English teaching Institute in Tehran. On the basis of the scores obtained from an oral interview, a one way analysis of variance (ANOVA) was performed, and it was proved that the three groups were homogeneous in terms of their speaking ability. Yet, the ANOVA performed on the scores of the learners after the treatment showed that the oral proficiency of the three groups differed significantly. A follow-up Tukey test revealed that the audiotaped dialogue journal group did not have any advantage over the dialogue journal writing group, whereas there was a statistically significant difference between the audiotaped dialogue journal group and the traditional free speech group.