Comparison of immunochromatographic rapid test with molecular method in diagnosis of canine parvovirus

زمينه مطالعه: پاروويروس سگ سانان يكي از شايع‌ترين علل بروز گاستروآنتريت عفوني در سگ‌ها است. اين بيماري بسيار مسري و غالباً كشنده در اثر ابتلا به پاروويروس سگ سانان تيپ 2 ‌)2(CPV-‌ ايجاد مي شود. ويروس عامل بيماري از زمان پيدايش تا كنون چندين بار دچار جهش و تغيير شده است و سويه هاي جديدي از آن (شامل سويه‌هاي c2b‚2a‚2) در بسياري از كشورهاي جهان گزارش شده است. تشخيص سـريـع و درمـان به موقع بيماري نقشي تاثير گذار در بهبودي بيمار دارد. ‌هدف: مقايسه توانايي تشخيص بيماري با استفاده از تست سريع ايمونوكروماتوگرافي در 50 نمونه PCR مثبت‌ )50(n=‌ بر اساس سويه ويروس. روش كار:‌ ‌براي انجام اين تحقيق 50 ‌ سوآب ‌)50 (n= ‌ آغشته به مدفوع ناحيه ركتوم سگ هاي مشكوك به بيماري، ابتدا با استفاده از تست PCR و سپس با استفاده از تست سريع ايمونوكروماتوگرافي مورد آزمايش قرار گرفتند. نتايج:‌ ‌بر اساس نتايج تجزيه و تحليل آماري، حساسيت تست سريع ايمونوكروماتوگرافي در نمونه‌هاي PCR مثبت 84( %42 نمونه از 50 نمونه) و ارزش اخباري مثبت اين تست 100% محاسبه شد. با توجه به نتايج تست PCR، 18 نمونه از 50 نمونه (36)% سويه a2 و 32 نمونه از 50 نمونه (64)% سويه b2 بودند و سويه b2 از شيوع بيشتري برخوردار بود. تست سريع ايمونوكروماتوگرافي در 15 نمونه از 18 نمونه (3/83)% سويه a2 و 27 نمونه از 32 نمونه (3/84)% سويه b2 قادر به تشخيص آلودگي بود. نتيجه گيري نهايي:‌ ‌اين تحقيق نشان مي‌دهد كه نتايج حاصل از تست سريع ايمونوكروماتوگرافي تا حد زيادي قابل اطمينان بوده و تست مناسبي جهت تشخيص بيماري در امور درماني مي‌باشد. همچنين اين تست قادر به تشخيص هر دو سويه پاروويروس شايع در ايران b)2a‚2(‌ مي‌باشد.

Background: Canine parvovirus (CPV) infection is one of the most common causes of infectious gastroenteritis in dogs and is a highly contagious, often fatal disease. The original virus (CPV type 2) has had some mutations since its emergence and new variants (CPV-2a, 2b and 2c) have been reported from many countries all around the world. Early diagnosis and treatment can profoundly affect the disease outcome. OBJECTIVES: To compare the ability of Immunochromatographic (IC) test to detect CPV infection in 50 PCR positive samples (n=50) with regard to virus strains. Methods: 50 rectal swabs (n=50) were prepared from suspicious dogs and subjected to PCR and IC test respectively. Results: The sensitivity of IC test in PCR positive samples was 84% (42 out of 50 samples) and the positive predictive value of the test was 100%. Using PCR, CPV strains in our study were 2a (18/50, 36%) and 2b (32/50, 64%) with the predominance of 2b strain. IC test was also able to diagnose 15/18 (83.3%) of CPV-2a and 27/32 (84.3%) CPV-2b strain positive samples, which means IC test can detect CPV infections caused by both virus strains (2a and 2b), without significant difference. Conclusions: This study shows that IC test results are relatively reliable for diagnosing CPV infection in daily veterinary practice and the test is able to diagnose both CPV-2a and CPV-2b which are prevalent strains in Iran.