13177

دانشگاه بين المللي امام خميني (ره ) - قزوين

فوق ليسانس

0

1380

علوم انساني

موضوع اين رساله كه شرح و تحليل پنجاه غزل مولانا عبدالقادر بيدل دهلوي ، شاعر تواناي فارسي زبان هندي است . به منظور شناسايي توانمنديهاي ذهني و بارقه هاي هنري و زباني يكي از چهره هاي برجسته ي فارسي زبان در عرصه پهناور ادبيات كهن فارسي است . شخصيتي كه به لحاظ انديشه پاك و آسماني اش و آفرينش هاي هنري و ادبي تازه و بكر خود زبان فرهنگ پربار فارسي را در سرزمين هند جلاو رونقي چشمگير بخشيده است و اعتبار و درجه اي والا پيدا كرده است . آنگونه كه حافظ زمان خويش است و كلام او پيوسته بر لبان مردم آن ديار نقش بسته و يادش در دلها مانده است . هر چند كه در آنسوي مرزهاي ميهن اسلاميان درباره ي جايگاه و پايگاه شعر و شخصيت بيدل ، آثار ارزشمندي خلق شده و در دسترس دوستداران ادب فارسي و عرفان اسلامي قرار گرفته است . اما بنا به دلايلي در كشور ما كه مهد زبان فارسي است چندان التفات و عنايت قابل توجهي به بيدل و آثارش صورت نگرفته است . به همين دليل در اين رساله ، بنابر وظيفه و به منظور ارج گذاشتن به هنرهاي اين شاعر فرهيخته وخوش ذوق ابتدا با استناد به منابع معتبر و متعددي كه در دسترس بوده در مقدمه اي نسبتا طولاني ، به بررسي فضاي شعر و شاعري در عصر صفوي ، يعني زبان شاعر و سپس به معرفي سبك هندي و مشخصه هاي آن ، پرداخته شده است . آنگاه شرح احوال و زندگاني و شخصيت شاعر در آيينه ي تذكره نويسان ، بيدل شناسان

دانشگاه بين المللي امام خميني ره - قزوين

فارسي