18384

دانشگاه اصفهان

فوق ليسانس

0

1378

علوم انساني

در اين رساله با استناد به منابع اصلي سارتر بويژه مهمترين اثر فلسفي او يعني كتاب هستي و نيستي ، تصويري كلي از ذات ماهيت انسان و چگونگي وجود وارايه شده است . بطور كلي سارتر انسان را در ضمن سه نوع هستي كه عبارتند از: هستي في نفسه هستي لنفسه هستي لغيره بررسي مي كند و با مشخص نمودنن قلمرو هر يك از اين هستي ها وجود انساني را توضيح مي دهد. در آغاز روش پديدار شناسانه سارتر تبيين و با بيان مبناي فركي وي كه همان مي انديشم پس هستيم دكارتي و حيث التفاتي هوسرلي است بحث مفصلي درباره آگاهي صورت مي گيرد و از آنجا كه در نظر سارتر آگاهي همواره متعلقي دارد چگونگي هستي في نفسه كه همان متعلق آگاهي است توضيح داده مي شود. سپس از هستي لنفسه كه با آگاهي يكي گرفته شده و نيز از ساختار بلاواسطه لنفسه يعني حضور واقع بودگي يا مجعوليت امكان ، زمانبدني و تعالي سخن به ميان مي آيد و با طرح مساله تقدم اگزيستانس برلاات و اشاره به مساله نيستي مشخص مي شود كه اسنان چگونه نيستي هستي خودش است و آنگاه توضيح داده مي شود كه لنفسه يا آگاهي آزادي نيز هست .

دانشگاه اصفهان

فارسي