• شماره ركورد
    21137
  • عنوان

    مطالعه تطبيقي زيورآلات هند و ايران

  • پديدآورندگان

    صفايي تهراني مهوش نويسنده

  • نام دانشگاه
    دانشگاه هنر تهران
  • رشته
    فوق ليسانس
  • تعداد صفحه
    0
  • سال انتشار
    1377
  • كليدواژه زبان طبيعي

    ايران , ميناكاري , زيوآلات , هند , ايران دروه صفويه , مغول , سنگهاي قيمتي , هنر

  • دامنه موضوعي
    هنر
  • چكيده
    هدف از پژوهش دست يافتن به ويژگي هاي زيورآلات هند و ايران در دوره همزمان مغولي و صفويه است نتايج بررسي حاكي است سنگهاي قيمتي و جواهر در بين افراد هر دو خاندان صفوي و مغلي داراي ارزش فراوان مادي و معنوي بود، مولان هند خواص صحرانگيز و عافيت بخش سنگهاي جواهر را بيشتر باور داشت انواع سنگهاي جواهر و افراط مورد استفاده مغولان هند قرار مي گرفت ولي زمرد و ياقوت و مرواريد و لعل استفاده بيشتري داشت و شاهان صفوي ايران نيز الماس و فيروزه و مرواريد و ياقوت را عزيزتر مي داشتند.
  • يادداشت
    دانشگاه هنر تهران
  • زبان
    فارسي