28076

دانشگاه علم و صنعت ايران دانشكده عمران

فوق ليسانس

0

1370

فني و مهندسي

در اين پروژه براي استفاده بيشتر از ظرفي فولاد مصرف شده در ساختمانها از طريق هدايت فرضيات ضمن طرح به سمت واقعيات رفتار سازه هاست ، به گونه اي كه بتوان فولاد مصرف شده به ازاء سطح زيربنا را كاهش داده ، از اين به بعد سازه را بهينه نمود، سپس تحليل و طراحي بهينه سازه هاي فولادي با اتصالات نيمه گيردار است . اتصالاتي كه نه مفصلند و نه گيردار كامل ، اما به هر حال قادرند درصدي از لنگر گيرداري انتهاي نير را به ستون منتقل نمايند. و بالاخره هدف رسيدن به روشي ساده و عملي جهت يافتن ضريب گيرداري اتصالات متداول سازه هاي فولادي و سپس تاثير اين ضريب در محاسبات طراحي است بگونه اي كه در مقايسه با روشهاي استاندارد كه فعلا ملاك عمل است قابل طرح است .

كتابخانه منطقه اي علوم و تكنولوژي

فارسي