28481

دانشگاه علامه طباطبايي تهران

فوق ليسانس

0

1371

علوم انساني

اين پژوهشنامه بر مبناي نگرش دستور زبان تطبيقي پي ريزي شده است .نگارنده مقوله موصول را با ديد مقايسه اي در زبانهاي مختلف نگريسته و موصول را داراي كليتي يكسان در همه زبانها و واژه اي مي داند كه عبارتهاي (پايه و پيرو) را در جمله هاي مركب به هم پيوند مي دهد. بيشتر فصول اين پايان نامه بررسي و تجزيه عناصر جمله هاي موصول در زبان فارسي هزار سال اخير را شامل ميشود. كنكاش در ساخت مرجع موصولي ، صله موصول ، جمله پايه و واژه هاي ثابت پيش از موصول ، از جمله اين بررسيها هستند. انواع گوناگون جمله هاي موصولي نيز ضمن اين تجزيه و تحليل مورد بررسي قرار گرفته ياست . شواهد اين رساله از متون معتبر و مهم نظم و نثر فارسي ، مانند شاهنامه ، مرزبان نامه ، كليات سعدي و حافظ، قديمي ترين اشعار بازمانده ، مثنوي سبعه نظامي و حتي متون داستاني معاصر نيز گرفته شده است . ضمن اين تحقيق نظرات مطرح شده در بيش از صدوپنجاه دستور زبان ، مقاله ، گفتار و نقد دستوري در زمينه موصول مورد اشاره و بررسي قرار گرفته و در پايان هر فصل چكيده آن بخش آورده شده است .

كتابخانه منطقه اي علوم و تكنولوژي

فارسي