29150

دانشگاه علامه طباطبايي تهران

فوق ليسانس

0

1371

علوم انساني

موضوعي كه در اين پژوهش به آن پرداخته شده ، نظريات معاصر درباره استراتژيهاي مختلف رشد و توزيع درآمد است كه در دو ديدگاه خلاصه مي شوند: رشد در پرتو توزيع نابرابر درآمد و توزيع برابر درآمد و سپس اقتصادي . از اين دو ديدگاه ، ديدگاه اول ، يعني رشد مقدم بر توزيع براي موضوعي تحقيق انتخاب شده است برپايه اين ديدگاه ، از نظريات كوزنتس براي بررسي و تجربه و تحليل وضعيت اقتصادي ايران طي دوره 68- 1347 استفاده شده است . بررسي وضعيت اقتصادي - اجتماعي ايران طي دوره مورد بررسي بر مبناي الگوي رشد اقتصادي كوزنتس نشان مي دهد كه شرايط و واقعيتهاي ايران طي اين دوره به طور كامل و فراگير نظرات كوزنتس را برآورد نمي كند و آزمون اين فرضيه در ايران از نظر ساختار الگو منتفي است . لذا نگارنده با استفاده از مباني نظري اين آزمون براي تعيين رابطه بين رشد و نابرابري درآمدي در ايران مدلي طراحي كرده و از ميان عوامل متعدد موثر بر رشد اقتصادي ، نابرابري توزيع درآمد و درآمد نفت و گاز را انتخاب كرده است . بررسي آماري اين مدل نشان مي دهد كه رشد اقتصادي ايران طي دوره 1368- 1347 با فرض ثابت بودن ساير شرايط، بيشتر ناشي از درآمدهاي سرشار نفتي بوده است . به عبارت ديگر اگر سهم نفت و بخش خدمات از توليد ناخالص داخلي كسر شود، توليد ناخالص داخلي به نحو قابل ملاحظه اي تقليل مي يابد. و در نهايت رشد اقتصادي را به شدت تعديل مي كند. لذا الگوي توزيع درآمد (برابر يا نابرابر) نمي تواند پديده رشد اقتصادي ايران را تبيين كند.

كتابخانه منطقه اي علوم و تكنولوژي

فارسي