29955

دانشگاه علامه طباطبايي تهران

فوق ليسانس

0

1371

علوم انساني

يكي از جديدترين فرضيه ها در زمينه خنثاي پول اقتصاد كلان كه با رشد و تكامل نظريه انتظارات مطرح شده ، فرضيه NCM است كه عبارت از اين است كه جزء قابل انتظار رشد پولي چه در كوتاه مدت و چه در بلند مدت اثري بر متغيرهاي كليدي اقتصاد، يعني محصول و بيكاري ، ندارد، حال آن كه جزء غيرقابل انتظار هر چند در بلند مدت خنثي است ، اما در كوتاه مدت اثرات معني داري بر متغيرهاي اقتصادي خواهد گذاشت . اين پايان نامه فرضيه فوق را براي اقتصاد ايران طي ثسالهاي 69- 1350 مورد آزمون قرار ميدهد. مدل مورد استفاده شامل دو معادله مي باشد. معادله اول معادله رشد پولي براساس حجم پول و يا رشد نقدينگي است . با استفاده از تخمين اين معادله اجزاي قابل پيش بيني و غيرقابل پيش بيني رشد پولي محاسبه شده است . معادله دوم كه معادله محصول نام دارد، اثرات دو جزء مذكور را بر محصول نشان مي دهد. اين آزمون هم براساس حجم پول و هم نقدينگي صورت گرفته است . نتايج آزمون فوق نشان مي دهد كه در اقتصاد ايران هر دو جزء قابل پيش بيني و غيرقابل پيش بيني بر متغير حقيقي ، يعني محصول ، اثر دارند، با اين تفاوت كه در آزمون مروبط به حجم پول ، اثرات جزء قابل پيش بيني طي دو دوره و جزء غيرقابل پيش بيني و مدتي بيشتر اثر خواهد داشت . اين عكس العمل بستگي تام به ساختار اطلاعاتي كشورها دارد كه پيش بيني صحيح را ميسر مي كند. در كشورهاي در حال توسعه اي كه از ساختار اطلاعاتي مناسب و قوي قاصله دارند، اثرات هر چند بسيار كوتاه مدت جزء قابل پيش بيني بر متغيرهاي حقيقي ، قابل قبول بنظر مي رسد.

كتابخانه منطقه اي علوم و تكنولوژي

فارسي