30547

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

54

1378

علوم انساني

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه استفاده از راهبردهاي يادگيري خودنظم داده شده با پيشرفت تحصيلي در دروس ادبيات و رياضيات دانش آموزان سال اول دبيرستان بود. به اين منظور 291 آزمودني (151 دختر و 140 پسر) از مدارس ناحيه دو آموزش و پرورش شيراز بر اساس نظر كارشناس آموزش و پرورش انتخاب گرديدند. و به پرسشنامه "راهبردهاي يادگيري خودنظم داده شده " پاسخ دادند. فرضيه ها و سوال هاي تحقيق عبارت بودند از: 1- استفاده از راهبردهاي يادگيري خود نظم يافته رابطه معني داري با پيشرفت تحصيلي در درس ادبيات در دانش آموزان مقطع اول دبيرستان دارد. 2- استفاده از راهبردهاي يادگيري خودنظم يافته رابطه معني داري با پيشرفت تحصيلي در درس رياضيات دارد. 3- آيا تفاوت بين همبستگي راهبردهاي خود تنظيمي و پيشرفت تحصيلي در درس ادبيات در دختران و پسران معني دار است Œ 4- آيا ميان همبستگي راهبردهاي خودتنظيمي و پيشرفت تحصيلي در درس رياضي دختران و پسران مقطع اول دبيرستان تفاوت معني داري وجود داردŒ براي بررسي فرضيه هاي تحقيق از ضريب همبستگي پيرستون استفاده شد. و براي پاسخگويي به سوال هاي از فرمول تعيين معني دار بودن تفاوت بين دو ضريب همبستگي مستقل استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه ميان يادگيري خودنظم يافته و پيشرفت تحصيلي در درس ادبيات رابطه مثبت و معني داري وجود دارد 25 R=./ ،1+ P< داده ها در ارتباط با فرضيه دوم بيانگر رابطه مثبت و معني دار ميان استفاده از راهبردهاي يادگيري خودنظم يافته و پيشرفت در درس رياضيات بود. 14 R=./ ،5+ P< به اين ترتيب نتايج مويد فرضيه هاي تحقيق بود. همچنين يافته ها نشان داد كه ميان ضريب همبستگي خود تنظيمي در يادگيري و پيشرفت تحصيلي در درس ادبيات در دختران و پسران تفاوت معني داري وجود ندارد. اما ميان ضرايب همبستگي يادگيري خودنظم يافته و پيشرفت در درس رياضيات دختران و پسران تفاوت معني داري وجود داشت .

دانشگاه شيراز

فارسي