30719

فوق ليسانس

0

پژوهش حاضر پژوهشي نيمه تجربي است ، كه جهت تعيين تاثير روشهاي مختلف آموزش خودآزمايي پستان بركيفيت و استمرار انجام اين دستورالعمل در گروهي از دبيران زن شاغل در دبيرستانهاي دخترانه نواحي 3 و 4 آموزش و پرورش شهر مشهد در نظر گرفته شدند و مجموعا 267 نفر را تشكيل دادند. پژوهشگر پس از مراجعه به هر يك از محيطهاي پژوهش افراد حاضر در محيط خود را به طور تصادفي و با احتمالات يكسان به سه گروه تقسيم نموده ، سپس مشخصات فردي طي مصاحبه از آنان اخذب گرديد و همچنين از آنان اين پرسش بعمل آمد كه آيا خودآزمايي پستان را انجام مي دهند و در صورت پاسخ مثبت كيفيت انجام خودآزمايي پستان با استفاده از فهرست بازبيني مشاهده مستقيم ارزيابي گرديده است . سپس به دبيران در سه گروه نحوه انجام دستورالعمل خودآزمايي پستان با سه روش چهره بهچهره ، فيلم و خودآموز خودآزمايي پستان آموزش داده شد. بلافاصله بعد از آموزش و دو ماه بعد از آن كيفيت انجام خودآزمايي پستان توسط هر يك از واحدهاي مورد پژوهش با استفاده از فهرست بازبيني مشاهده مستقيم مورد مشاهده و ارزيابي قرار گرفت . سپس امتيازات كسب شده از انجام خودآزمايي پستان مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفته است نتايج نشان داد: اختلاف معني داري بين سن رشته تحصيلي وضعيت تاهل ، تعداد فرزندان و تاثير هر يك از سه روش آموزش وجود ندارد. ميانگين امتيازات كسب شده توسط دبيران از سه روش خودآزمايي پستان بلافاصله بعد از آموزش اختلاف معني داري را نشان داد.

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي