30747

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

342

1380

علوم انساني

باد كه يكي از عناصر چهارگانه مي باشد. و از قديم الايام مورد ستايش و پرستش بوده است ، در اوستا با دو نام ، وايو واته خوانده مي شود. وايو بيشتر جنبه معنوي اين عنصر و واته جنبه مادي آنرا به نمايش مي گذارد. وايو زماني از مقتدرترين ايزدان شرق ايران بوده است . خدايي قاهر كه فضاي ميان دو قلمرو روشنايي و تاريكي را در اختيار داشته است او به ستايندگان پيروزي مي بخشد، در عين حال چهره اي شوم دارد. چرا كه مرگ مسير وايوي بيرحم است و كسي را ياري گريز از آن نيست . به دليل همين دو جنبه اي بودن اين خداي بزرگ آريايي در دوره ميانه تبديل به دو شخصيت مي شود، شخصيت اهورايي و شخصيت اهريمني : واي به واي بد. واي به خداي جنگ و باروري و از ياوران اهورامزدا و امشاسپندان است ، در حاليكه واي بد ديو مرگ و از همكاران اهريمن مي باشد، آنچه در اين رسالهمي آيد، بررسي و شناخت ايز باد از دير باز تاكنون در ايران مي باشد. در تهيه مطالب اين رسالهكوشش شده تا حد امكان از منابع اصلي و سدت اول مانند اوستا، ارداويرافنامه ، بند هش ،، گزيده هاي زادسپرم ... براي دستيابي به اصل اسطوره استفاده شود. نيز با كمك شاهنماه فردوسي ، بازماندن اين اسطوره را در فرهنگ ايران پس از اسلام مورد بررسي قرار مي دهيم ، در اين رساله سعي شده تا آنجا كه ممكن است بررسي كاملي از اين اسطوره بدست آيد، و حتي روايات عايمانه نيز مورد توجه قرار گرفته است .

دانشگاه شيراز

فارسي