30784

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

369

1379

علوم انساني

امروزه شهرهاي جديد با هدف فضايي قابل سكونت براي شهروندان و به منظور تحديد مشكلات و معضلات كلان شهرها، با توجه به اهداف و سياستهاي متفاوتي شكل مي گيرند. نوشهر بودن اين فضاها اهميت برنامه ريزي و توجه به مديريت شهري در اين مكانها را دو چندان مي كند. هدف از انجان دادن اين پژوهش ايجاد فرايند نويني از مديريت شهري با تكيه بر نقش مردم و سازمانهاي غيردولتي NGOS و همچنين ارايه راهكارهاي عملي سهيم شدن مردم در فرايند سياستگذاري ، برنامه ريزي و اجرا در نظام مديريت شهري است ، كه در نهايت مديريت مشاركتي را در اين شهرها پايه ريزي مي كند. با توجه به ماهيت موضوع ، شهر جديد استفاده شد. نمونه ها در ميان اعضاي شركت عمران و شوراي شهر، بلحاظ كوچك بودن جامعه آماري كل اعضا را در برگرفت . براي دستيابي به اهداف مورد نظر ده فرضيه طراحي و با كمك روش پيمايش و از طريق تكنيكهاي آماري كاي اسكوير، ضريب همبستگي سامرز D رگرسيون چند متغيره و مدل تبيين تحليل مسير به تجزيه و تحليل هر يك از فرضيات پرداخته شد. نتايج و فرضيات به اثبات رسيده شاهدي بري اين مدعاست كه ساختار مديريت شهري در شهرهاي جديد عاري از مشاركت مردم و سازمانهاي غيردولتي بوده و نظام برنامه ريزي از پايين به بالا در آن مشاهده نمي شود. بنابر نتايج پژوهش پيشنهاد شد.

دانشگاه شيراز

فارسي