31287

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

122

1378

فني و مهندسي

در اين تحقيق تاثير افزايش درصد سيليسيم تا 14 درصد و نيز عمليات همگن كردن ، برريزساختار و مقاومت به خوردگي چدن در محيطهاي آب دريا و اسدي سولفوريك با غلظت هاي 20، 40، 60 درصد وزني مورد بررسي قرار گرفت . براي انجام كار، ذوب با تركيب مناسب به وسيله كوره القايي تهيه شد و نمونه ها در دماي 900 درجه سانتي گراد به مدت 5-1 ساعت تحت عمليات حرارتي قرار گرفتند. سپس آزمايش هاي خوردگي به دو روش غوطه وري و پلاريزاسيون آندي - كاتدي برروي نمونه ها انجام شد. به منظور بررسي تغييرات سختي ، نمونه ها به دو روش برينل و راكول سي سختي سنجي شدند. براي بررسي ريزساختار، نمونه ها پوليش واچ شدند و سپس توسط ميكروسكوپ نوري مورد مطالعه قرار گرفته و عكس هاي ريزساختاري تهيه شد. نتايج نشان داد كه با افزايش درصد سيليسيم سرعت خوردگي چه در آب و چه در اسيد سولفوريك كاهش يافته و ريزساختاري بازمينه سيليكوفريتي پديد مي آيد، در نتيجه سختي افزايش مي يابد. سرعت خوردگي در محيط اسيد سولفوريك 20+از بقيه بيشتر بود. در آلياژهاي با درصد سيلسيم پايين ، عمليات حرارتي انجام شده موجب تغيير ساختار زمينه از پرلت به فريت و در نتيجه كاهش سرعت خوردگي مي گردد.

دانشگاه شيراز

فارسي