31564

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فوق ليسانس

0

1377

دامپزشكي

اين بررسي از تاريخ شهريور 1375 لغايت مرداد 1376 براي تعيين ميزان آلودگي سگهاي ولگرد به انگلهاي كرمي بر روي 105 قلاده سگ ولگرد ازهر دو جنس در سنين مختلف و از نواحي مختلف شهر شيراز بر اساس روش كالبدگشايي صورت گرفته است . از 105 قلاده سگ ولگرد شكار شده 102 مورد (94/4درصد) آلوده به انگلهاي كرمي بوده اند و در مجموع 17 گونه انگلي مختلف جدا گرديد. ميزان آلودگي به نماندها، سستودها و انگلهاي متفرقه به ترتيب 37/1،76/2 و 76/5 درصد بوده كه حداقل و حداكثر گونه انگلي جدا شده از يك قلاده سگ به ترتيب 1 و 9 گونه بوده است . 76/5 درصد انگلها از مجاري بيني وسينوسها، 24/8 درصد از مري ، 22/9 درصد از روده باريك و 95+درصد آنها از معده و قلب جدا شدند. حداكثر ميزان آلودگي مربوط به گونه لينگواتولاسراتا (76/5درصد) و حداقل آن مربوط به انگلهاي فيزولوپترا، ريكتولاريا، تنياهيداتيژنا و ديروفيلارياايميتيس (95+درصد) بوده است . حداكثر آلودگي انگلي در سگهاي ماده (38/3درصد) در سن بالاي يكسال (40/7درصد) و گروه وزني بالاي 30 كيلوگرم (60درصد) و در ناحيه شمالي شيراز (57/1درصد) مشاهده گرديد. ميزان آلودگي به نماتدهاي روده اي (22/9درصد) به ترتيب در رابطه با توكسوكاراكانيس ، توكسوآسكاريس ليونينا و اسپيروسركالوپي 2/9، 20 و 19/04درصد بوده است . از 105 قلاده سگ مورد مطالعه 68 قلاده (64/8درصد) آلوده به انواع تنياها بوده اند. حداكثر ميزان آلودگي مربوط به تنياسرپاليس (57/1درصد) و پس از آن به ترتيب در رابطه باتنيامولتي سپس (48/6درصد)، تنياپيسي فرميس (9/5درصد)، تنيااوويس (7/6درصد) و تنياهيداتيژنا (/95.درصد) بوده است . 38 قلاده از مجموع سگهاي مورد مطالعه (36/2درصد) آلوده به اكينوكوكوس گرانولوسوس بوده اند. 14/3، 16/2، 21/9 و 24/8 درصد سگهاي ولگرد به ترتيب آلوده به دبپلويبليديوم ، دييليديوم كانينوم ، جويوكسيلاومزوسستوييدس ليناتوس بوده اند. وجود هزاران سگ ولگرد در شيراز و درصد بالاي آلودگي انگلي در آنها، وسعت زمينهاي سبزي وصيفي كاري ، جمعيت بالاي دامي استان و زندگي كوچ نشيني عشاير منطقه در سير تكاملي انگل نقش مهمي ايفا مي كنند، لذا ضرورت يك برنامه ريزي پايه اي و گسترده در كنترل و پيشگيري از بيماري احساس مي گردد.

دانشگاه علوم پزشكي شيراز

فارسي