32405

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

دكتري

140

1379

50 نفر معتاد به موادمخدر كه به روش تصادفي ساده انتحاب شده بودند با 50 نفر سالم كه از لحاظ جنس ، سن ، تحصيلات ، شغل و وضعيت درآمد با گروه معتاد همتاسازي شده بودند، مورد مقايسه قرار گرفتند. ابزارهاي سنجش متغيرها پرسشنامه پاسخهاي مقابله اي COPING RESPONSES INVENTORY CRI و مقياس نگرشهاي ناسالم DYSFUNCTIONAL ATTIUDE SCALE DAS بودند. نتايج نشان داد كه در هنگام بروز مشكل ، معتادين از روشهاي حل مسيله ، ارزيابي شناختي و جلب حمايت اجتماعي به طور قابل ملاحظه اي كمتر از گروه شاهد و از روشهاي جسماني كردن و مهار هيجاني به طور قابل توجهي بيشتر از گروه شاهد استفاده مي كنند. همچنين نگرشهاي ناسالم در گروه معتاد به طور معني داري بالاتر از گروه شاهد بود .)P<10/0( اين تحقيق پيشنهاد مي كند كه استفاده از شناخت درماني و روشهاي STRESS COPING TRAINING مي تواند در پيشگيري اوليه و ثانويه بيماران موثر باشد.

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

فارسي