34397

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

دكتري

62

1376

50 بيمار را كه در فاصله سالهاي 1373 تا 1375 جهت درمان ناخنك مراجعه كردند انتخاب و پس از عمل از ميتومايسين - سي با غلظت 2+استفاده شد. تمام بيماران فوق در اطاق عمل و تحت شرايط استريل و با بي حسي موضعي با قطره تتراكايين /5.+و تزريق نيم ميلي ليتر ليدوكايين 2+در محل تنه ناخنك توسط سوزن شماره 27 و با ميكروسكوپ عمل شدند. روش عمل به اين صورت بود كه پس از بيضي با تيغه شماره 15 از يك ميليمتري سرناخنك قرنيه را بطور لاملر برداشته و سپس چسبندگي سر و گردن ناخنك را از قرنيه و ليمبوس جدا كرده و سپس تنه ناخنك را با قيچي ويسيكات جدا نمود. آنگاه اسكلرا را Bare كرده و هموراژي را در حد ضرورت كوتري نمود و سپس اسكلرا و قرنيه را با سرم تميز نموده و به عمل خاتمه داده شد. بيماران 27 زن و 23 مرد از سن 21 تا 80 سال (ميانگين سني 43/2+) سال داشتند چهار مورد پتريژيوم عودكننده و بقيه اوليه داشتند. دو مورد ناخنك در تمپورال داشتند و بقيه ناخنكها در سمت نازال قرار داشت متوسط قالوآپ بعد از عمل 12/5 ماه بود.

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

فارسي