35344

دانشگاه تهران

فوق ليسانس

31

1357

علوم انساني

پژوهش حاضر به بررسي فعل در گويش نهاوندي پرداخته است .شهرستان نهاوند از توابع همدان مي باشد. گويش اين منطقه عميقا تحت تاثير گويش لري ، لكي و كم و بيش كردي قرار گرفته است . بررسي اين گويش نشان داده است كه در آن مصدر دو صورت متمايز از هم دارد. صورتي از آن به شكل مصدر فارسي معيار و صورت ديگر آن داراي نشان مصدري -a/ / است كه به ستاك گذشته اضافه مي شود. ستاك گذشته داراي سه نشان -es/,/t/,/-d/ / است . مصادري كه به عنصر esa/ / ختم مي شوند معادل "يدن " در گويش رسمي است . مصادري كه به -ta و -da/ / ختم مي شوند به ترتيب معادل "تن " و "دن " فارسي معيار هستند، مانند: لوليدن Lulesa رقصيدن raqsesa خوردن xorda بودن biya مصدر خوابيدن با وجوديكه مختوم به "يدن " است ولي -esa/ / در پايان ندارد زيرا از ريشه خفتن گرفته شده نه از ريشه خوابيدن . در گويش نهاوندي -es/ / نشان مجهول و -ena نشان تعدي و سببيت است . ريخته شد rextes ، ترسانديم tarsenaym در اين گويش فرمول ساختماني زمانها بشرح زير است : 1) زمان حال ساده : شناسه حال + ستاك حال + پيشوند مي كنم mo-kon-em 2) زمان گذشته ساده : شناسه فعل + ستاك گذشته فعل رقصيدم raqses-em 3) ماضي نقلي : شناسه فعلي + ستاك گذشته خورده ام xord-am لوليده ام lules-am بوده ام biy-am 4) گذشته استمراري : زمان گذشته ساده mi/mo/me + مي آوردم mi + everdem .... miyardem 5) حال استمراري : زمان حال ساده + زمان حال فعل داشتن مخندم ....

دانشگاه تهران

فارسي