35381

دانشگاه شهيد بهشتي تهران

فوق ليسانس

0

1374

علوم انساني

محور اساسي تحقيق حاضر بررسي عوامل اجتماعي موثر بر خودپنداري و عملكرد تحصيلي دانش آموزان مي باشد. براساس ديدگاههاي كولي ، ميد، رزنتال - جكوبسون ، بروكور- اريكسون ، كالين راجرز، موريس رزبرگ ، شانك ، و ديدگاه مبادله ، متغيرهاي موثر بر خودپنداري تحصيلي مشخص گرديد. اين متغيرها عبارتند از: 1- واكنشهاي عملي دگران مهم (والدين و معلمين ) شامل انتظارات ، ارزشها، نظارت ، پاداشتها، تعامل معلم - دانش آموز و درون دادهاي معلمين 2- بازنگريها شامل بازنگريهاي معلمين و والدين . نتايج نشان مي دهد والدين با بسط انتظارات ، نظارت بر امور تحصيلي ، بهادادن به علم و ارايه پاداشهاي مناسب خودپنداري تحصيلي را تحت تاثير قرار مي دهند. از طرف ديگر معلمين با ارايه بازخوردهاي مثبت ، بيان انتظارات بالا، تعامل بيشتر با دانش آموز و درون دادهاي بيشتر خودپنداري تحصيلي دانش آموز را متاثر ميسازند. در ميان ابعاد چهارگانه خودپنداري ، بيشترين همبستگي مربوط به متغير مقتضيات نقش تحصيلي با عملكرد تحصيلي مي باشد. در محاسبات رگرسيوني متغير انتظارات والدين همواره وارد معادله شده است . به بيان بهتر نقش انتظارات والدين بر بهبود خودپنداري و عملكرد تحصيلي اساسي است .

كتابخانه منطقه اي علوم و تكنولوژي

فارسي