35793

دانشگاه تهران

فوق ليسانس

49

1347

علوم انساني

اين رساله پژوهشي است درباره بيماريها و اختلالات تكلم و ارتباط آن با زبانشناسي ، بيماريهاي تكلم همچون آفازي (زبان پريشي ) را كه نقش ارتباطي زبان را مختل مي نمايند، به دو روش بررسي مي كنند. اول آنكه فرض مي شود اين بيماريها در نتيجه ضايعات مغزي بوجود مي آيند و فهم بيان اصوات تكلم يا نشانه هاي بصري در اين قبيل امراض دچار اختلال مي گردد. روش ديگر، مطالعه آنها از نظر آواشناسي و روانشناسي است . در اين قسمت زبانشناسان تكلم طبيعي را مورد بررسي قرار داده و از روي آن تكلم آفازيك را مطالعه مي كنند. ساختمان گونه هاي مختلف آفازي از نظر زبانشناسي عبارتست از: اختلالات قالب ريزي كه شامل تركيب و مجاورت و اختلالات قالب شكني كه شامل انتخاب و تشابه مي باشد. انتخاب و تركيب اساس سخن گفتن ما را مشخص مي كند. دو پروسه قالب شكني و قالب ريزي در عين استقلال متاثر از همديگر بوده و معمولا اختلال قالب ريزي بيشتر تحت تاثير قالب شكني است تا بالعكس لوريا روانشناس روسي در بررسي اختلالات آفازيك آنها را چهار گروه تقسيم مي نمايد: 1) آفازي هايي كه به علت اختلال واجي ايجاد شده و ناشي از ضايعه قسمت خلفي قطعه گيجگاه هستند. در اين عارضه پروسه تجزيه و تركيب اصوات دچار اختلال شده و ايجاد ناتواني در تمايز بين واجهاي شبيه بهم و شناسايي تقابل واجي مي كند. اين نوع آفازي ، آفازي حسي نام دارد. 2) آفازهايي كه در آنها بيمار دچار اشكال ارتباط بين روابط است . اين نوع آفازي ناشي از ضايعه آهيانه پشت سري مي باشد. در اين مورد تركيب خودبخودي دچار زحمت مي گردد و در زمينه بصري و لمسي مراكز مربوط به تكلم ضايعاتي پيدا مي شود.

دانشگاه تهران

فارسي