36137

فوق ليسانس

0

علوم انساني

در اين تحقيق 45 دانش آموز دوره راهنمايي تحصيلي شهرستان قزوين از مدرسه بهارآزادي به صورت تصادفي در دو گروه 24 و 21 نفره انتخاب گرديدند. روش اندازه گيري ميزان يادگيري دانش آموزان در درس ويژه رياضي و گرفتن آزمون كتبي از آنها بوده است . يك گروه در درس ورزش فعاليت مستمر داشتند و گروه ديگر بدون حضور در فعاليتهاي ورزشي در كلاس استراحت مي كردند. روش آماري مقايسه بين دو گروه T استيودنت بود و نتايج بدست آمده نشان داد كه ميانگين نمرات آزمون درس رياضي (يادگيري پس از فعاليت ورزشي ) در دو گروه شاهد و تجربي حاكي از عدم اختلاف معني دار بين دو گروه بوده است .

دانشگاه تهران

فارسي