36219

دانشگاه تهران

فوق ليسانس

0

1356

علوم انساني

رساله حاضر به بررسي مقابله اي دو زبان انگليسي (گويش آمريكايي ) و فارسي (گويش تهراني ) از نقطه نظر آوايي پرداخته است . در اين بررسي ابتدا توصيف هر دو زبان بطور جداگانه صورت گرفته ، موارد تشابه و اختلاف آنها ذكر گرديده است . با توجه به مشخصات معتبر و غير معتبر واكه هاي و همخوانها در دو زبان ملاحظه مي شود كه اشكال فارسي زبان و در سطوح فونولوژيك ، فونتيك و فونتيك توزيعي متمايز است . اشكالات فونولوژيكي بر خلاف اشكالات فونتيكي كه فقط سبب بروز لهجه خاصي مي شوند. اشكالاتي هستند كه به امر تفهيم و تفاهم لطمه مي زنند. اين اشكالات در مورد مقايسه واكه هاي فارسي و انگليسي بدين قرارند: واكه هاي .../,/.../... در زبان انگليسي وجود دارند كه معمولا فارسي زبان آنها را a / يا ae / تلفظ مي كند. ديرش واكه ها duration در زبان انگليسي عامل فونولوژيك و در فارسي عامل فونتيك است . درجه بازي و بستگي در هر دو زبان جزء مشخصات معتبر افتراقي هستند. با اين تفاوت كه در زبان انگليسي قايل به پنج درجه بازي و بستگي هستيم و در زبان فارسي در توليد آنها دچار اشكال مي شودو در نتيجه تماير معنايي بوجود مي آيد.

دانشگاه تهران

فارسي