36514

دانشگاه تهران

فوق ليسانس

66

1367

علوم انساني

رساله حاضر ساخت آوايي و صرفي فارسي معيار و فارسي قوچاني را مورد مقايسه قرار داده است . شهرستان قوچان يكي از شهرهاي شمال شرقي استان خراسان است . اولين بار در زمان فتحعلي شاه قاجار از "قوچان " نام برده شده است كه منظور قوچان قديم (در سه فرسخي قوچان فعلي ) است كه در اوايل قرن سيزدهم هجري قمري در اثر زلزله از بين رفته و اكنون به صورت يك آبادي به نام شهر كهنه باقي مانده است . گويش فارسي شهر كهنه اصيل تر از فارسي قوچاني جديد مي باشد و همين امر سبب شده است كه مبناي كار اين رساله واقع گردد. از ويژگيهاي اين گويش وجود برخي از آوها و واژگان كردي ، تركي ، مفعولي و روسي در آن مي باشد. از نظر آوايي ، فارسي قوچاني كليه واجهاي فارسي معيار را دارا مي باشد. افزون برآن صامت ... به عنوان واجگونه اي از q و مصوتهاي y با توصيف واجي پيشين ،گرد، بسته و ... باتوصيف واجي پيشين ، گرد، نيم افراشته نيزدر اين گويش وجود دارد. دو مصوت نامبرده به تدريج تحت تاثير فارسي معيار به واجگونه هايي از مصوت u تبديل شده اند. مصوت بلند ... (ياي مجهول ) در بعضي از واژه ها به تدريج جاي خود را به مصوت مركب مي دهد مانند sib.... seb )seyb( : در تقابل با گرسنه sir .... ser )seyr( مقايسه واژگان اين گويش با وژاگان معيار نشان مي دهد كه بعضي از واجهاي اين گويش معادل واجهاي ديگري در فارسي هستند.

دانشگاه تهران

فارسي