36832

فوق ليسانس

0

علوم انساني

بانكها با جمع آوري سپرده هاي كوچك و بزرگ مردم و هدايت آنها به سمت فعاليتهاي اقتصادي داراي نقش اساسي در اقتصاد هر كشور هستند. آنها ضمن تامين نياز مالي طرحهاي اقتصادي از محل سپرده هاي مردم ، منبع درآمد براي افرادي كه داراي وجوه مازاد بر احتياج هستند و امكان سرمايه گزاري مستقيم ندارند نيز مي باشند. نقل و انتقال پول در سطح كشور و حتي در خارج از آن ، از ديگر خدمات بانكهاست كه نقش ارزنده اي در ارايه خدمات عمومي و امنيتي كشور دارد. بانكها همچنين وظيفه هدايت نقدينگي كشور به مناطق خاص جغرافيايي در فصول مشخصي از سال را بعهده دارند. بنابراين نياز به سيستم اطلاعاتي مشخص و با ثباتي است كه اطلاعات را بنحو مناسب و قابل استفاده ارايه نموده و از اعمال سليقه شخصي و تعدد روشها تا حدود زيادي جلوگيري كند. چنين كانال انتقال اطلاعات ، هم اكنون بنام صورتهاي مالي اساسي شناخته شده است كه اصول و ضوابط مشخصي بنام اصول متداول حسابداري به نحوه تهيه و ارايه آنها حاكم مي باشد. اين اصول همچنين موجب ايجاد تفاهم و زبان مشترك بين تهيه كننده و استفاده كنندگان مختلف است و عدم رعايت كامل آنها امكان گمراه كننده بودن اطلاعات و برداشتهاي متفاوت از اطلاعات ارايه شده را فراهم مي كند. در اين تحقيق ميزان تطابق صورتهاي مالي اساسي بانكها و با اصول متداول حسابداري مورد بررسي قرار گرفته و مغايرتهاي احتمالي آنها جهت مرتفع ساختن عدم تطابق مشخص گرديده است .

دانشگاه تهران

فارسي