37601

دانشگاه تهران

دكتري

200

1361

علوم انساني

پژوهش حاضر جنبه هاي اجتماعي دوزبانگي در آذربايجان را مورد بررسي قرار داده است . در نگارش اين رساله از تحقيقات و پيشرفتهاي تاريخي ، نظري ، پژوهشي و كاربردي زبانشناسي ، جامعه شناسي و روانشناسي و نيز آموزش و پرورش در رابطه با مسايل و نيز قواعد متعدد دو زبانگي منجمله دو زبانگي فارسي آذربايجاني ، بطور وسيع استفاده شده است .در اين مجموعه بعلت گستردگي موضوع و ابعاد مختلفي كه طرح مسيله دوزبانگي از ديدگاه جامعه شناسي در شهرها و روستاهاي آدربايجان پيش مي آورد فقط شهرهاي آذربايجاني زبان منطقه مذكور مورد توجه بوده است . براي روشنگري پاره اي از مسايل ، اشاره هايي نيز به مسايل دوزبانگي در روستا شده است . رساله حاضر كه دقيقا در چهار چوب زبانشناسي گويشي Dialinguisics است بعد او توضيحاتي در زمينه مبادي نظري دوزبانگي با توجهي ويژه به موقعيت زباني در آذربايجان ، دوزبانگي را در رابطه با روابط بين گروهي مورد توجه قرار داده و سپس شماي كلي زباني را در آذربايجان به تفصيل مورد بحث قرار داده است . موقعيت نسبي دو زبان فارسي و آذربايجاني ، ويژگي هاي فرهنگي - اجتماعي دو زبانگي و نيز ويژگيهاي زباني - اجتماعي دو زبانگي در آذربايجان طرح و بررسي شده است .

دانشگاه تهران

فارسي