43303

دانشگاه شهيدبهشتي ، دانشكده حقوق

فوق ليسانس

0

1369

علوم انساني

بند 1 ماده 190 قانون مدني ايران قصد و رضاي طرفين معامله را از جمله شرايط اساسي صحت عقود و قراردادها دانسته است . مي دانيم كه قصدورضا هر دو جنبه دروني دارند و منظور از قصد در اينجا قصد ايجاد و انشا عقد است . چه بدون شك آنچه به عقود حيات و جان مي بخشد قصد طرفين است و عقد خارج از قصد متعاملين واقع نمي گردد به همين جهت نيز ماده 191 قانون مدني مقرر مي دارد: عقد محقق مي شود به قصد انشا و رضا آن حالت نفساني و دروني است كه در مرحله اي پيش از قصد حصول آن قصد انشا معامله در شخص برانگيخته مي شود. حد فاصل رضا و قصد در بسياري موارد آنقدر كم و ناچيز است كه از هم تفكيك ناپذير مي نمايند. ...

1

فارسي