43594

دانشگاه شيراز، دانشكده كشاورزي

فوق ليسانس

240

1375

افزايش روزافزون جمعيت و محدوديت منابع توليد، لزوم استفاده بهينه از منابع و افزايش كارايي عوامل توليد را ايجاب نموده تا بدين وسيله بخش كشاورزي علاوه بر پاسخگويي به نيازهاي روزافزون به محصولات غذايي ، قادر به ايفاي نقش در ساير وظايف خود در جريان توسعه اقتصادي باشد. از ميان محصولات كشاورزي محصول گندم از نظر تامين كالري و پروتيين در الگوي مصرفي مردم و از نظر سطح زير كشت و مقدار برداشت داراي اهميت ويژه اي است . ازميان راههاي افزايش توليد گندم ، افزايش سطح زير كشت با تنگناهايي روبرو است و به نظر مي رسد مناسبترين راه براي تحقق نرخ رشد لازم در توليد اين محصول ، افزايش بهره وري عوامل توليد مي باشد. در اين مطالعه ابتدا الگوي فعلي و الگوي بهينه مصرف نهاده ها در كشت گندم با استفاده از برآورد تابع توليد مورد بررسي قرار گرفته است . سپس نظر به اينكه نهاده هاي جديد مانند بذور ارقام پرمحصول ، كودشيميايي ، علف كشها و غيره بهره وري را بطور موثري افزايش ميدهند، اما همزمان سبب ريسك و عدم حتميت بيشتر در كشاورزي مي گردند، لذا تاثير نهاده ها بر ريسك توليد با استفاده از برآورد تابع توليد تصادفي مورد بررسي قرار گرفته است . جمعيت مورد مطالعه گندمكاران (آبي وديم ) استان فارس بوده اند و براساس روش نمونه گيري چند مرحله اي 427 نمونه از گندمكاران شهرستانهاي شيراز، فسا، كازرون و اقليد انتخاب گرديدند. ...

1

فارسي