45891

دانشگاه شيراز

فوق ليسانس

164

1379

علوم انساني

ادبيات هر زباني همواره مورد توجه شاعران ، نويسندگان و اديبان آن زبان بوده است . شعر كه قسمتي از ادبيات را تشكيل مي دهد به قدري نظر شاعران و اديبان را به خود جلب كرده كه آنها انديشه ها، افكار، شادي ها و غم هاي خودشان را در قالب هاي مختلف شعري (غزل ، قصيده ، مثنوي ، رباعي ، شعر نو و ....) بيان مي كنند. بررسي ادبيات مخصوصا" شعر هر زباني يكي از زمينه هاي مطالعات ادبي است و محققان با بررسي و مطالعه روي اشعار شاعران ، به انديشه ها و سبك شعري آنها مي برند و راه را براي درك بهتر اشعار، براي ديگران هموارتر مي كنند. تحقيق حاضر نيز در ارتباط با موضوع بالا بوده و غزليات شهريار را به طور زبانشناسانه از نظر آوايي و واژگاني مورد مطالعه و بررسي قرار داده است . براي نيل به هدف فوق ، 35 غزل از غزليات شهريار در دو سطح آوايي و واژگاني بررسي شدند. در سطح آوايي ابتدا غزل هاي انتخاب شده آوانويسي شدند. سپس هجاهاي سه گانه ، خوشه هاي همخواني و همچنين طرح هاي هجايي از نظر تعداد و انواع مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . در سطح واژگاني ، نيز واژه هاي بسيط، اشتقاقي و مركب بكار رفته در غزليات و همچنين پسوندها و پيشوندها مورد بحث و بررسي قرار گرفت و نتايج زير بدست آمد. بررسي آوايي اين پژوهش نشان داد كه تعداد هجاهاي CV در غزليات مورد بررسي بيشتر از هجاهاي CVC و CVCC است زيرا از كل 11450 هجاهاي موجود، 7257 هجا از نوع CV ، 3817 از نوع CVC و تنها 376 از نوع CVCC بوده است . بررسي خوشه هاي همخواني تحقيق حاضر، نشان داد كه تعداد خوشه هاي دو همخواني به كار رفته در غزليات مورد بررسي بيشتر از خوشه هاي سه همخواني است .....................

دانشگاه شيراز

فارسي