45989

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

دكتري

59

1378

جامعه مورد مطالعه شامل 100 بيمار با محدوده سني 8 تا 75 سال مي باشد كه براي جراحي انتخاب (الكتيو) طي 77-1376 به بيمارستان قايم (عج ) مراجعه نمودند. از جهت خصوصيات عمومي ، سابقه عمل جراحي ، طول مدت جراحي و داروهاي تجويزي همسان سازي نسبي و يا كامل انجام پذيرفت SPO2 . بيماران با استفاده از دستگاه ثابت پالس اسكيمتر اندازه گيري مي شد. در مورد هر بيمار ميزان SPO2 قبل از بيهوشي و در دقايق 1،5،10،15،20،25،30 ريكاوري اندازه گيري و ثبت مي شد. مقايسه آماري نتايج با استفاده از آزمون Z انجام پذيرفت . ميانگين SPO2 در مرحله قبل از بيهوشي 98/3 درصد و در دقايق 1،5،10،15،20،25،30 ريكاوري به ترتيب 92/6،93/2،94/9،95/8،96/2،96/8،97/1 بدست آمد. اختلاف موجود بين ميزان اشباع هموگلوبين به اكسيژن در دقايق 1،5،10 با مرحله قبل از بيهوشي معني دار مي باشد (5+ .)P< عليرغم اين كه ميانگين SPO2 در ريكاوري بالاتر از 90 درصد است لكن 25/5،21/4،16/8،13/6،9/7،5/9،3/4 درصد بيماران به ترتيب در دقايق 1 تا 30 ريكاوري داراي ميزان SPO2 كمتر از 90 درصد بوده اند كه همگي اختلاف معني داري را با مرحله قبل از بيهوشي نشان مي دهند. (5+ .)P<

دانشگاه علوم پزشكي مشهد

فارسي