47194

دانشگاه تربيت مدرس

فوق ليسانس

131

1369

علوم انساني

رساله حاضر ساختمان گروه فعلي را در زبان بلوچي (لهجه مكوراني ) توصيف نموده است . اين بررسي همزماني ، روساختي و بدون ارتباط با تيوري خاصي بوده و براساس اطلاعات جمع آوري شده از گويشوران و منابع موجود فارسي و غير فارسي صورت گرفته است . زبان بلوچي از گروه زبانهاي غربي است و بلوچ ها ظاهرا از شمال به جنوب كوچ كرده اند. اين زبان همانند ديگر زبانهاي كنوني ايران شكل تركيبي خود را از دست داده و بصورت يك زبان تحليلي درآمده است . بررسي آوايي زبان بلوچي نشان داد كه در اين زبان افزون بر واكه هاي فارسي معيار، واكه هاي /.../ كه به ترتيب معادل واو و ياي مجهول در زبان فارسي باستان مي باشند وجود دارد. بعلاوه دو آواييهاي aw/,/ae/ / نيز مشاهده شده اند. همخوانهاي برگشته ... و دمشي هاي kh/th/Ph/ / در اثر مجاورت با اقوام شرقي مانند سندي ، براهويي ، هندي و جدگالي در اين زبان پذيرفته شده اند. از ويژگيهاي اين گويش وجود خوشه هاي دو همخواني در آغاز هجا است . وجود همخوانهاي مشدد در انتهاي هجا نيز معمول است مانند .garr, Ledd

دانشگاه تربيت مدرس

فارسي