47350

دانشگاه تهران

فوق ليسانس

78

1351

علوم انساني

رساله حاضر ترجمه مقاله اي از چامسكي بنام "سهم زبانشناسي در شناخت تفكر" (1968) است . در اين مقاله چنين آمده است كه تحقيق و مطالعه درباره زبان راه را براي مطالعه نحوه تكامل و توسعه فكر بشر هموار خواهد كرد. وقتي كه جنبه خلاق كاربرد زبان با دقت و توجه به واقعيات مورد بررسي قرار گيرد ملاحظه خواهد شد كه دومساله عادت و تعميم به عنوان دو عامل تعيين كننده رفتار يا دانش كاملا بي تناسب است . مجرد بودن ساختمان زبان استنتاج مزبور را تاييد مي كند و ضمنا مي رساند كه در مشاهده و درك و يادگيري بمنظور تشخيص و تعيين نوع دانش آموخته شده تفكر نقش فعالي را ايفاء مي كند. مطالعات تجربي زبانشناسي جهاني راه را براي فرموله كردن فرضيه موجهي درباره گوناگوني زبانهاي انساني هموار كرده است . اين فرضيه به نوبه خود ارايه نظريات كاملتري را درباره فراگيري دانش و فعاليت دروني و ذاتي تفكر در پي خواهد داشت . بدين ترتيب بنظر مي رسد كه مطالعه زبان جايگاه حساسي را در روان شناسي عمومي اشغال كند. مطمينا امروز براي مسايل كلاسيك زبان و تفكر با توجه به كارهايي كه انجام مي شود راه حلها يا حتي اشاراتي به راه حلهاي نهايي نمي توان يافت . با وجود اين مشكلات مزبور را مي توان تحت نظم و قاعده درآورد، پرتو تازه اي بر آن افكند و بررسي نمود.

دانشگاه تهران

فارسي