47927

فوق ليسانس

0

علوم انساني

مديران از ديرباز نسبت به ارزشيابي زيردستان خود ابراز بي ميلي مي كرده اند، اكنون نيز در كشورهاي جهان خواه پيشرفته صنعتي و در كشورهاي در حال رشد برداشت هاي گوناگوني نسبت به ارزشيابي وجود دارد. در بسياري آن را يك عامل اميدبخش براي بهبود و بهسازي مديريت و فرد بشمار مي آورند و در برخي كشورها ارزشيابي را ابزاري ناتوان در دست فردي بدون اختيار براي اندازه گيري چيزي نامعلوم مي پندارند. ارزشيابي كاركنان و مديران ، ارزيابي عملكرد و نظيراينها در تيوري و عمل مطرح مي باشد، از جمله ابزارها و وسايل موثر مديريت منابع انساني است كه با اعمال صحيح اين ابزار نه تنها هدفها و ماموريتهاي سازمان با كارآيي مطلوب تحقق مي يابد، بلكه منافع واقعي كاركنان و جامعه نيز تامين مي گردد. با همه اهميتي كه از لحاظ علمي و عقلي براي ارزشيابي كاركنان مي توان قايل شد، با توجه به برخورد بي تفاوت با اين اقدام مديريتي ، در همه سازمانها مخصوصا در موسسات دولتي ، نه تنها انجام ارزشيابيها ناموفق بوده بلكه به دلايل مختلف مورد انتقاد كاركنان و حتي مديران واقع گرديده است كه در اين پايان نامه بطور مشروح موضوع مورد بررسي قرار گرفته است .

دانشگاه تهران

فارسي