48259

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

41

1369

بررسي ته چشم و تغييرات مايع نخاعي در بيماران دربيماران مبتلا به منژيت سلي در دو گروه اطفال به تعداد 18 نفر و بالغين به تعداد 35 نفر انجام گرفت . در مجموع شايعترين عارضه ته چشم ادم پاپي در 13 نفر و دومين عارضه شايع آتروفي ديسك در 5 نفر از بيماران (10 ) وجود داشت . 91 بيماران كاهش در قند نخاعي داشتند. در 79 قند مايع نخاعي كمتر از 100 mg / 40 بود. ديد مستقيم و كشت مايع نخاعي از نظر باسيل سل در اكثريت بيماران منفي بود و ارتباط مشخصي بين ضايعات ته چشم وو موارد فوق پيدا نشد. ميزان قند مايع نخاعي در ضايعات مختلف ته چشم در حالات نرمال در اكثر موارد (91 ) كاهش نشان ميداد. در بيمارانيكه بين 30 - 0 روز از شروع علايم بيماري تا زمان پونكسيون لومبر فاصله وجود داشت ضايعات ته چشم بدين قرار بودند: ادم پاتي ، آتروفي ديسك ، نورو تينيت ، توبركول سلي ، تغييرات عروقي ته چشم و رنگ پريدگي ديسك . حداقل اين فاصله زماني يك روز و حداكثر آن 259 روز بود كه در مورد اول نوع ضايعه ته چشم توبركول سلي و در مورد دوم ته چشم بيمار سالم بود.

1-1

فارسي