48835

تبريز

دكترا

81

1349

صرع بطور فيزيولوژيكي عبارت از اختلال فعاليت الكتروفيزيكو شيميايي تخليه سلولهاي مغز و پا به عبارت ديگر صرع عبارت از مجموعه علايم حركتي و حسي و حواسي و فكري و نوروژتاتيف كه بطور ناگهاني نزد بيمار بروز نموده و ارادي نبوده و مريض شاعر آن نمي با شد. از لحاظ باليني دو نوع صرع وجود دارد يكي صرع عمومي كه بنام اپي لپسي ژنراليزه ناميده مي شود و دومي بنام اپي لپسي توكاليزه كه بنام اپي لپسي براوه ژاكسونين مرسوم است كه در واقع در اشكال غير معمولي صرع عمومي محسوب مي شود. شرايطي كه به توليد و به وجود آمدن صرع عمومي كمك مي كند عبارتند از : 1 - تروماتيسم 2 - بيماريهاي عفوني 3 - مسموميت ها . بعضي از بيماران مي توانند در خود ايجاد حمله صرع كنند معمولا اينكار با نگاه كردن به خورشيد و حركت دست يا انگشتان باز در مقابل صورت به جلو و عقب انجام مي گيرد بيماران صرعي بايستي از مشاغل سخت و همچنين از رانندگي اجتناب كنند داروهاي ضد تشنج در چهار نوع اصلي عبارتند از : گراندمال ، پتي مال ، علل تشنج نزد نوزادان عبارتند از: عبور از لگن تنگ ، استعمال فور سپس موقع زايمان - خونريزي مغزي و مننژ كه در اين حالت طفل هنگام ولادت ظاهرا مده به نظر مي رسد.

1-1

فارسي