49194

تبريز

دكتراي پزشكي

52

1373

در اين مطالعه ده بيمار بستري در بخش اعصاب بررسي شدند كه 100 علايم عصبي داشتند كه در 60 موارد بصورت ترمور به حضور ترمور اندام فوقاني و شايعترين علامت عصبي عدم هماهنگي و پسرفت تحصيلي بود كه در 70 موارد ديده مي شد و در رده هاي بدون كندي حركت - اختلال تكلم - سيالوره و رفلكسهاي پاتولوژيك و نادر تراز همه تشنج بود كه فقط يك مورد ( 10 ) ديده شد كه 50 در گروه سني 10 الي 19 ساله و 40 در گروه سني 20 الي 29 ساله و 10 يك الي ده ساله بود. علايم كبدي در 40 موارد ديده شد كه در 100 موارد بصورت آنزيمهاي بالاي كبد و PT طولاني و 50 موارد نيز بصورت يرقان بوده است كه گرفتاري كبد 50 موارد در گروه سن 20 الي 29 ساله بود و در گروه سني يك الي 10 ساله اصلا گرفتاري كبد وجود نداشت . علايم رواني نيز در بيماران ويلسيون مشابه مي شود. كه در اين مطالعه 66 بصورت هذيان و خنده و گريه هاي بي دليل و 33 بي قرار بود علايم رواني 66 در گروه سني 20 الي 29 ساله بود و در گروه يك الي 9 ساله اصلا علايم رواني مشاهده نشد. 50 علايم باليني در دهه دوم عمر و 30 در دهه سوم و در دهه اول و چهارم نيز 10 بروز مي كند كه بيشترين زمان بروز علايم در سنين 16 الي 22 ساله بود. ميزان مس سرم در 90 پايين تراز حد استاندارد و ميزان سرلوپلاسمين سرم نيز در 90 كمتر از حد نرمال بود در زمان بروز علايم مراجعه و تشخيص داده شده اند.

1-1

فارسي