49306

دكتري

66

حاملگي مستقلا توليد امراض قلبي نمي كند. ولي شرايطي مانند انحراف قلب در اثر پس زدن و ديافراگم افزودن حجم خون و بالنتيجه دبي قلب - انتوكسيكاسيون حاملگي و صرف انرژي زياد حمل ونقل هميشگي باراضافي مثل جنين و ضمايمش ايجاد مي كند. كه مي تواند آزار قلبي را شديدتربكند. اين عوامل سبب ايجاد حوادثي چه در زمان حاملگي و چه در ضمن زايمان و چه بعد از زايمان مي گردند. كه تعيين دقيق تاريخ ظهور اين حوادث ممكن نيست ولي امكان ظهور حوادث زيادتر است . معهذا بر خلاف عقيده علماي سابق تلفات زنان كارديوپات حامله زياد نبوده و تعداد آنهايي كه در اثر اشتراك حاملگي با ضايعه قلبي در مي گذرند بيشتر از 2-3 نيست بنابراين حق نداريم تمام زنان كارديوپات را از حامله شدن منع كنيم گر چه فرمول كلي براي تعيين و تقسيم بندي اين بيماران وجود ندارد كه بر حسب آن اجاره حامله شدن يا نشدن به زن بدهيم ولي با دقت و توجه به وضع قلب و موقعيت مريض به بسياري از اين زنان اين حق داده مي شود. در تعيين پيش آگهي و عاقبت چيزي كه بيشتر از ضايعات و لزيونهاي دريچه اي مهم است داشتن ارزش عملي ميوكارد است كه بايد ما را راهنمايي كند. در دو ماه اول حاملگي اگر كوچكترين حدس و خامت عاقبت زده شود بايد حاملگي باكورتاژ و كوراژ قطع گردد. در ماههاي بعد با سزارين واژنيال و آبدومينال اين عمل انجام مي گيرد البته وقتي كه بروز حوادث خطر ناكي كه ايجاب عمل بنمايد. و آن نيز بايد بعد ازمدتي درمان و استراحت و جبران نسبي قلب انجام گيرد. و راديو گرافي و الكتروكارديوگرافي بايد راهنماي ما باشد. مي توان زنان حامله را هر ماه با چند روز استراحت و بستري و تجويز دارو جات مقوي قلب و بر قراري رژيم غذايي مناسب و مقويات عمومي و ضد آنمي به ترم رساند. در موقع زايمان بايد حتي المقدور از مصرف نيروي زياد جلوگيري كرد كه آن هم با استعمال فورسپس بعد از ديلاتاسيون يا اپيزوتمي و استعمال فورسپس عملي مي گردد و نتيجه خوب از نظر سلامت مادر و بچه اخذ مي گردد. اگر بعد از زايمان ناراحتي قلبي بصورت قبل از حاملگي اصلاح نشد و نارسايي پيشرفت كرد بايد از حاملگي بعدي ممانعت به عما آورد.

1-1

فارسي