49468

تبريز

دكتري

90

1358

گروهي معتقدند اوضاع و احوال زندگي مدرنيزه و سرسام آور عصر جديد كه يكي از مظاهر و جلوه هاي مهمش شهرنشيني بهمراه تراكم بيش از اندازه جمعيت در شهرها و در نتيجه عدم هماهنگي و تجانس احساس انزوا واز خود بيگانگي را در ميان پاره اي از مردم شدت ميدهد كه سرانجام آنها رهايي خويش را در نابودي يافته و خودكشي مي كنند. مسيله خودكشي داراي جنبه هاي بسيار گوناگون و مفاهيم ضمني دوردستي است كه كمتر رساله اي مي تواند به بحث در مورد همه آنها بپردازد. در اين رساله به انگيزه ها، مشاهدات روانشناسي ، جامعه شناسي ، مردم شناسي ، تحقيقات آمارگران بيمه ، تفاوت هاي جنسي ، شخصيت و آسيب شناسي اجتماعي ، پاره اي از عوامل موثر، اثرات خودكشي ناموفق ، كوشش براي جلوگيري از خود كشي ، خودكشي در بين اطباء پرداخته شده است و در پايان در مورد موضوع خودكشي در ايران و نظري به قصد خودكشي ها در تبريز در سال 1357 مطالبي ارايه گرديده است .

1-1

فارسي