49582

دانشگاه تبريز

دكتري

28

1344

مراد از نوشتن پاياننامه حاضر نشان دادن سابقه تاريخي دانشگاه اهواز و خدمات خاندان بختيشوع كه سرياني و ايراني بودند مي باشد چه اين دانشگاه بر خرابه هاي اولين بيمارستان ايراني كه زماني بزرگترين مركز علمي به شمار ميامدند بنا شده است . مدرسه طبي و بيمارستان مزبور بقدري شهرت داشت كه طبق نوشته مورخان گوي سبقت را از يونان آنزمان ربوده بود. خلفاي عباسي و پادشاهان ايران در ايجاد و ترقي و ترويج تمدن شهر گندي شاپور كوشش شايسته اي مي نمودند و اين نكته قابل ذكر است كه سالهاي سال اطباء خلفاء اغلب فارغ التحصيلان مدرسه طبي جندي شاپور بودند. در هر كتابي كه از تمدن و طب قديم چيزي نوشته باشد مطالبي هم راجع به جندي شاپور به چشم مي خورد و به موازات آن نام بختيشوع ذكر ميگردد چه اين شخص و يازده طبيب ديگر طي شش نسل و متجاوز از 250 سال مشغول طبابت در بيمارستان شاپور بودند و بعضي ها حتي رياست بيمارستان را بعهده داشتند. براي روشن شدن و شرح موضوع ابتدا مختصري از تاريخ آشور قديم و بعد سرياني ها آورده شده و سپس به تاريخچه بناي شهر جندي شاپور و چگونگي تشكيل مراكز علمي و بيمارستان در اين شهر و فعاليت اين مراكز علمي و اوضاع اين دانشگاه بعد از تسلط اعراب و اطباء جندي شاپور و خاندان بختيشوع پرداخته شده است .

1-1

فارسي