50342

دانشگاه علوم پزشكي تبريز، دانشكده پزشكي

دكتري پزشكي

71

1373

اين مطالعه حاصل بررسي 30 بيمار بستري با تشخيص آنوريسم كاذب شرياني از تاريخ بهمن ماه 1366 الي مرداد ماه 1373 (به مدت /5 6 سال ) در بخش هاي جراحي بيمارستان امام خميني تبريز مي باشد. در اين بررسي 80 بيماران مرد و 20 زن بودند. شايعترين علت ايجاد آنوريسم كاذب تروماي نافذ بود. ( 82/5 ) در بيماراني كه بعد از تروما صرفا2 با بخيه سرپايي درمان شده بودند، عفونت در محل آنورسيم ، خونريزي از ضايعه ، سير پيشرونده و اتساعي ضايعه و مراجعه در عرض كمتر از يكماه بعد از تروما درصد بالايي را شامل مي شدند. توده شايعترين شكايت اصلي در بيماران ( /5 56 ). اندام فوقاني و تحتاني به يك نسبت گرفتار بودند. چهار نوع جراحي ليگاتور شرياني ، آرتريورافي ، آناستوموز انتها به انتهاي شريان با استفاده از وريد صافن ، در بيماران بسته به موقعيت ضايعه بكار رفته بودند. استفاده موفقيت آميز از وريد صافن ، نسبت به بررسي قبلي افزايش نشان ميداد. تمام بيماران بدنبال عمل جراحي ، سير بهبودي داشتند موردي از عارضه و يا فوت در بين بيماران مشاهده نگرديد.

1-1

فارسي