50465

دانشگاه تبريز: دانشكده پزشكي ، داروسازي ، آموزشگاه عالي مامايي

دكترا

43

1333

اوستيوآرتريت يكي از شايعترين امراض معمولي مفاصل است و تقريبا 80 امراض روماتيسمي مزمن مفاصل را تشكيل ميدهد. و در زنان بيشتر از مردان مشاهده ميشود. علل تحريكي از طريق راههاي عصبي باعث هيپرتوفي عضلات شده و اين اسپاسم به نوبه خود منجر به تغييرات استخوانهاي مفصل ميگردد كه بنام اوستيوآرتريت ناميده ميشود. و اساس تركيب (ژ- ت - 50) كه داروي اختصاصي اوستيوآرتريتها ميباشد بر پايه اين اصل بنا نهاده شده است . تحريكات محيطي عبارتند از: اضاه باز شدن يك مفصل كه به علت پيپلا - سيفواسكوليوز - چاقي - ژنروالگوس ايجاد ميگردند اولين تغييرات در استيوآرتريت عبارتست از ناهموار و فرسوده شدن سطح غضروف مفصلي است . تركيب (ژ - ت - 50) شامل دونوع ( آ - ب ) ميباشد نوع (آ): حاوي كارباكول نيواستكمين - ويتامين (ب 1) و مقدار نسبتا زيادي ويتامين (د) محلول در آب ميباشد. نوع (ب ): اضافه از عناصر فوق الذكر كه در نوع (آ) موجود است حاوي مقادير كوچكي از پروژسترون و اتينيل استراديول ميباشد و مخصوص معالجه استيوآرتريت در نزد بانوان است و نبايستي در زنان از 60 سال به بالا تجويز بشود. نوع (آ) مخصوص هر دو جنس ميباشد. (ژ - ت - 50) را داخل عضله به طريق هفته اي يك يا دو آمپول و حتي 3 آمپول تزريق مينمايند و رويهم رفته يكدوره معالجه عبارتست از 12 تزريق كه در زنان جهت جلوگيري از تركيب اورموني ممكنست از نوع (آ - ب ) بطور متناوب استفاده كرد. و در اين تحقيق چند اسبرواسيون بيان شده است .

1-1

فارسي